بلاک‌ چین چیست ؟ و چه کاربردی در حوزه کریپتوکارنسی دارد؟

بلاک چین (Blockchain)

 

بلاک ‌چین چیست ؟


بلاک‌ چین (Blockchain) از دو واژه Block به معنی بلوک و Chain به معنی زنجیره تشکیل شده که به طور کلی می‌تونیم اون رو (زنجیره‌ای از بلوک‌ها) تعریف کنیم. بلاک چین یک پایگاه داده توزیع‌شده است که همزمان در چندین رایانه وجود داره. این سیستم مدام در حال ضبط داده‌ها و افزودن به بلوک‌های خود است. ببینید در سیستم بلاک چین (blockchain) اطلاعات ذخیره‌شده روی آن، بین همه‌ی اعضای یک شبکه به اشتراک گذاشته میشه.

بلاک چین (blockchain)  در واقع فناوری یا باید بگم پدیده‌ای نوین هست که انتظار میره بتونه دنیای صنعت رو در سال‌های پیش رو تغییر بده. شما چه در صنعت مالی باشید، چه درمانی و یا هر کار و شغل دیگه‌ای، بلاکچین حتما می‌تونه کمکتون کنه. اما این سیستم دقیقا چیه؟ با آکادمی سرمایه دیجیتال همراه باشید!

هر بلوک از زمان بندی خاص و با لینکی متصل به بلوک قبلی تشکیل شده که مثل یک زنجیره عمل می‌کنه. پایگاه داده یا همون دیتابیس بلاک چین رو کسی کنترل نمی‌کنه، و به این صورته که همه اعضای شبکه یک نسخه از کل داده‌ها رو در اختیار خواهند داشت. حتما براتون سوال میشه که بلوک‌های قدیمی چی میشن؟ هیچی! بلوک‌های قدیمی برای همیشه حفظ میشن و بلوک‌های جدید به دفترچه اضافه میشن که در این صورت کار جعل اسناد، معاملات جعلی و سایر اطلاعات غلط رو غیر ممکن می‌کنه.

 

بلاکچین چیه و چه کاربردی در حوزه کریپتوکارنسی داره؟

همه بلوک‌ها به روش خاصی رمزنگاری میشن، بنابراین هر کس می‌تونه به همه اطلاعات دسترسی داشته باشه، اما فقط کاربرانی که دارای یک کلید رمزنگاری ویژه هستن، قادر به ثبت یک رکورد جدید به یک زنجیره خاص هستند. تا زمانی که شما تنها کسی باشید که کلید رو داره، هیچ کس نمی‌تونه به معاملات شما دسترسی داشته باشه. علاوه بر این، برای تضمین همگام‌سازی نسخه‌های بلاک چین روی هر رایانه ( یا نود Node) از سیستم رمزنگاری در شبکه استفاده میشه.

حالا فکر کنید از بلاک چین (blockchain) به عنوان پرونده پزشکی دیجیتالی استفاده می‌کنیم. مثلا نام یک بیمار در این دفترچه ثبت میشه. بعد تمام اطلاعات بیمار و تاریخ ورود به عنوان برچسبی در بلوک ثبت میشه. تاریخچه پزشکی بیمار برای تشخیص بیماری و درمان بهتر او خیلی مهمه. پس هیچ‌کس نمی‌تونه این اطلاعات رو عوض کنه. تنها دکتر با داشتن کلید خصوصی می‌تونه بلوک جدیدی با اطلاعات جدید به زنجیره اضافه کنه و بیمار یک کلید عمومی داره که می‌تونه هر وقت که بخواد این اطلاعات رو ببینه. این روش می‌تونه امنیت بیشتری داشته باشه.

پس همینطور که پیداست، بلاک چین (blockchain) یک سیستم مستقل، واضح، و امنه. مزایای چنین دفترچه توزیع‌شده‌ای کاملا روشنه: با توجه به هزینه و کاهش ریسک، امنیت داده‌ها یا شفافیت معاملات، اکثر شرکت‌های صنعتی مطمئناً از این فناوری جدید بهره‌مند خواهند شد.


بلوک‌های بلاک چین (blockchain) چه عملکردی دارند؟


بلوک‌های بلاک چین از اطلاعات دیجیتالی تشکیل شده‌اند که به طور خاص به 3 دسته تقسیم میشن:

  1. بلوک‌ها اطلاعات مربوط به معاملات(تراکنش) مانند تاریخ، زمان و مقدار دلار آخرین خرید شما رو ثبت می‌کنند. 
  2. بلوک‌ها اطلاعات مربوط به افرادی که در تراکنش شرکت می‌کنند رو هم ذخیره می‌کنند. معامله شما بدون هیچ‌گونه اطلاعات شناسایی با استفاده از یک امضای دیجیتالی منحصر به فرد، مانند نوعی نام کاربری ثبت میشه. 
  3. بلوک‌ها اطلاعاتی رو که اونها رو از بلوک‌های دیگه متمایز می‌کنه، ذخیره می‌کنن. دقیقا مثل من و شما که نام‌هایی برای تمایز ما از هم وجود داره، هر بلوک یک کد منحصر به فرد به نام “هش” رو ذخیره می‌کنه که به ما این امکان رو میده اون رو از بقیه‌ی بلوک‌ها جدا کنیم. 

هش‌ها، کدهای رمزنگاری‌شده‌ای هستن که توسط الگوریتم‌های خاصی ایجاد میشن. بلوک‌های مربوط به دو معامله با جزئیات یکسان، به خاطر کدهای منحصر به فردشون از هم قابل تفکیک هستن. 


بلاک چین (blockchain) چطوری کار میکنه؟


هنگامی که یک بلوک داده‌های جدید رو ذخیره می‌کنه، این اطلاعات به زنجیره بلوک اضافه میشه. همینطور که از اسمش مشخصه، بلاک چین شامل چند بلوک هست که به هم متصل هستند. برای اینکه بلوکی به بلاک چین اضافه بشه 4 اتفاق باید بیفته:

  1. در وهله اول باید یک معامله یا تراکنش اتفاق بیفته. 
  2. این تراکنش انجام شده باید تایید بشه. این کار هم بر عهده شبکه‌ای تشکیل‌شده از تعداد زیادی کامپیوتره که اطلاعات شما و آنچه انجام داده‌اید رو بررسی می‌کنه. 
  3. این تراکنش باید در یک بلوک ذخیره بشه. بعد از تایید و صحت تراکنش شما، اطلاعات و داده‌ها در یک بلوک اختصاصی ثبت میشه و در کنار تعداد زیادی تراکنش مشابه قرار می‌گیره. 
  4. به هر بلوک قبل از ورود به زنجیره باید یک هش (کد) تعلق بگیره. بعد از تایید همه معاملات یک بلوک، باید به آن بلوک یک کد شناسایی منحصر به فرد داده بشه که بهش “هش” میگن. بعد که بلوک هش رو گرفت، به زنجیره اضافه خواهد شد. 

بعد از اینکه بلوک به بلاک چین اضافه میشه، مشاهده‌ی آن در دسترس عموم قرار می‌گیره و همه می‌تونن اون رو ببینند. 

اگه یک نگاهی به بلاکچین بیت کوین بندازید، می‌بینید که به داده‌های معامله، همراه با اطلاعاتی در مورد “زمان”، “مکان”، و شرکت‌کننده در بلوک دسترسی خواهید داشت. 


آیا بلاک چین خصوصیه؟


هر شخصی می‌تونه محتوای بلاک چین رو مشاهده کنه، اما همچنین کاربران می‌تونند رایانه‌های خودشون رو به عنوان گره (Node) به شبکه بلاک چین متصل کنند. با این کار، رایانه اونها نسخه‌ای از بلاکچین دریافت می‌کنه که هر زمان بلوک جدیدی اضافه میشه، به طور خودکار به‌روز میشه. 

هر رایانه در شبکه بلاکچین یک نسخه از بلاک چین خودش رو داره این یعنی هزاران و در رابطه با بیت کوین میلیون‌ها نسخه از بلاکچین یکسانی وجود داره. گرچه هر کدوم از نسخه‌های بلاکچین یکسانه، اما گسترش این اطلاعات در شبکه رایانه‌ها، دستکاری اطلاعات رو دشواتر می‌کنه. در واقع اگه هکری بخواد به سیستم دسترسی داشته باشه، باید همه نسخه‌ها رو دستکاری کنه. به همین دلیله که بلاکچین یک دفتر “توزیع شده” نامیده میشه. 

اگه نگاهی به زنجیره بلوک بیت کوین بندازیم، متوجه خواهیم شد که دسترسی‌ به اطلاعات مربوط به کاربران معامله‌کننده نخواهیم داشت. البته این معاملات همچین ناشناس هم نیستند. اطلاعات شخصی کاربران به امضای دیجیتالی و یا نام کاربری اونها محدود میشه. 

اینجاست که یک سوال مهم تو ذهن همه شکل می‌گیره، اونم اینکه: اگه ندونیم و نتونیم بفهمیم چه کسی بلوک‌ها رو به بلاکچین اضافه می‌کنه، چجوری می‌تونیم به شبکه رایانه متصل و یا به بلاکچین اعتماد کنیم؟ 

بلاک چین 2


آیا بلاک چین امنه؟


فناوری بلاکچین از چند طریق اعتماد و امنیتش رو تامین می‌کنه. اول اینکه، بلوک‌های جدید همیشه به صورت خطی و زمانی ذخیره میشن. این یعنی بلوک‌های جدید همیشه به انتهای زنجیره اضافه میشن. اگه یک نگاهی به بلاکچین بیت کوین بندازید، می‌بینید که هر بلوک موقعیتی روی زنجیره داره که ” ارتفاع” نامیده میشه. پس از اضافه شدن بلوک به انتهای زنجیره، بازگشت و تغییر در محتوای آن به دلیل داشتن هش منحصر به فرد و متصل به هش بلوک قبلی بسیار دشوار خواهد بود. کدهای هش از طریق یک تابع ریاضی ایجاد میشه که اطلاعات دیجیتالی رو به رشته‌ای از اعداد و حروف تبدیل می‌کنه. اگه اطلاعات به هر روشی ویرایش بشه، کد هش نیز تغییر خواهد کرد. 

اگه هکری بخواد اطلاعات تراکنش شما رو ویرایش کنه و شما مجبور بشید برای یک خرید دوبار پرداختی داشته باشید. به محض اینکه اونها مقدار دلار تراکنش شما رو ویرایش کنن، هش بلوک تغییر می‌کنه. بلوک بعدی در این زنجیره همچنان حاوی هش قدیمیه و هکر برای پوشش دادن اقدام خود باید آن بلوک رو هم به‌روز (آپدیت) کنه. بنابراین برای تغییر هر بلوک واحد، هکر باید تک تک بلوک‌های موجود در بلاکچین رو تغییر بده. محاسبه مجدد همه‌ی اون هش‌ها به یک قدرت محاسباتی بسیار زیاد و غیر متحمل نیاز داره. به عبارت دیگه، به محض اینکه یک بلوک به زنجیره اضافه میشه، ویرایش و حذف کردنش تقریبا غیرممکنه.


گواه اثبات کار در زنجیره بلوک در بلاک چین


برای اینکه بتونیم به فناوی بلاکچین اعتماد کنیم، شبکه‌های اون آزمایشاتی برای کامپیوترهایی که می‌خوان به این فناوری بپیوندند و بلوک‌هایی رو به زنجیره اضافه کنن، اجرا کرده‌اند. در این آزمایشات که “مدل اجماع” نام داره، کاربرانی که می‌خوان به شبکه بپیوندند باید تایید بشن. یکی از متداول‌ترین مثال‌های اون که در بیت کوین استفاده میشه، “گواه اثبات کار” نام داره. 

در سیستم اثبات کار، کامپیوترها باید کاری که انجام میدن رو با استفاده از حل مسئله ریاضی پیچیده کامپیوتری تایید کنند. اگه کامپیوتری یکی از این مسئله‌ها رو حل کنه، واجد شرایط اضافه کردن بلوک به بلاکچین میشه. اما روند افزودن بلوک به بلاکچین، چیزی که دنیای رمزارزها اون رو “استخراج” می‌نامند، آسون نیست. در حقیقت، شانس حل یکی از این مسائل در شبکه بیت کوین در آگوست سال 2020 حدود 17.56 تریلیون بود. 

برای حل مسئله پیچیده ریاضی، کامپیوترها باید برنامه‌هایی رو اجرا کنند که ارزش صرف انرژی و برق رو داشته باشه. گواه اثبات کار، حمله هکرها رو غیرممکن نمی‌کنه، اما تا حدودی حمله اونها رو بی‌فایده می‌کنه. اگه هکری بخواد حمله‌ای به بلاکچین داشته باشه باید بیش از 50 درصد از کل قدرت محاسباتی بلاکچین رو کنترل کنه تا بتونه سایر شرکت‌کنندگان شبکه رو تحت فشار قرار بده. 

با توجه به اندازه فوق العاده بلاکچین بیت کوین، حمله به اصطلاح 51 درصدی تقریبا ارزش تلاش رو نداره و بیش از حد غیر ممکنه. 


مزایا و معایب بلاک چین (blockchain)


با وجود پیچیدگی‌های موجود، توانایی بلاکچین به عنوان شکلی غیرمتمرکز برای ثبت سوابق تقریبا بدون محدودیته. از حریم خصوصی بیشتر کاربرها، افزایش امنیت گرفته تا هزینه پردازش پایین و خطاهای کمتر. فناوری بلاکچین ممکنه برنامه‌هایی فراتر از موارد ذکر شده رو در بر بگیره. 

مزایا: 

  • بهبود صحت و درستی با از بین بردن دخالت انسان در تایید معاملات

معاملات در شبکه بلاکچین توسط شبکه‌ای متشکل از هزاران یا میلیون‌ها رایانه تایید میشن. این تقریبا تمام دخالت‌های انسان در روند تایید رو از بین میبره. در نتیجه خطای انسانی کمتری ایجاد میشه و اطلاعات دقیق‌تری ثبت میشه. حتی اگه یک رایانه در شبکه مرتکب یک اشتباه محاسباتی بشه، خطا فقط در یک نسخه از بلاکچین رخ میده. برای اینکه این خطا به بقیه بلاکچین سرایت کنه، باید حداقل توسط 51% از رایانه‌های شبکه انجام بشه که این تقریبا غیر ممکنه. 

  • کاهش هزینه‌ها با حذف تایید شخص ثالث

معمولا خریداران یا مصرف‌کنندگان برای تایید تراکنش یا به بانک پرداخت انجام میدن یا به دفتر کاری که معاملات‌شون رو در اونجا انجام میدن. بلاکچین نیاز به تایید شخص ثالث و هزینه‌های مربوط به اونها رو برطرف می‌کنه. به عنوان مثال، صاحبان مشاغل هر زمان که با استفاده از کارت‌های اعتباری پرداخت رو بپذیرند، هزینه کمی رو متحمل میشن. زیرا بانک‌ها مجبورند آن معاملات رو پردازش کنند.

از طرف دیگه، بیت کوین اقتدار مرکزی نداره و عملا هیچ هزینه‌ی معامله‌ای نداره. 

  • تمرکززدایی دستکاری در آن رو دشوارتر میکنه

هیچ یک از اطلاعات بلاکچین در یک مکان مرکزی ذخیره نمیشه. در عوض، بلاک چین (blockchain) کپی شده و در شبکه‌ای از رایانه‌ها پخش میشه. هر زمان که بلوک جدیدی به زنحیره بلوک اضافه بشه، هر رایانه‌ای در شبکه زنجیره بلوک خود رو به‌روز می‌کنه تا تغییرش رو منعکس کنه.

با گسترش این اطلاعات در سراسر شبکه، به جای ذخیره‌سازی اونها در یک پایگاه داده مرکزی، دستکاری در بلاک چین (blockchain) دشوارتر میشه. اگه نسخه‌ای از بلاکچین به دست یک هکر بیفته، به جای کل شبکه فقط یک نسخه از اطلاعات، به خطر میفته. 

  • تراکنش‌ها کارآمد هستند

تراکنش‌های مبتنی بر یک مرجع مرکزی ممکنه چند روز طول بکشه. در حالی که موسسات مالی در ساعات کاری، پنج روز در هفته فعالیت می‌کنند، بلاکچین 24 ساعته و هفت روز هفته در حال کاره. در بلاکچین تراکنش‌ها رو میتوان در حدود ده دقیقه انجام داد. این امر به ویژه برای معاملات برون مرزی که معمولا به دلیل مسائل مربوط به منطقه زمانی و این که همه‌ی طرف‌ها باید پردازش پرداخت رو تایید کنند، بسیار طولانی‌تر میشه. 

  • معاملات خصوصی در بلاک چین

بسیاری از شبکه‌های بلاکچین همانند پایگاه داده عمومی فعالیت می‌کنند، به این معنی که هر کسی با اتصال به اینترنت می‌تونه لیستی از تاریخچه معاملات شبکه رو مشاهده کنه. اگرچه کاربران می‌تونند به جزئیات مربوط به معاملات دسترسی پیدا کنند، اما نمی‌تونند به اطلاعات شناسایی در مورد کاربران که این معاملات رو انجام میدن دسترسی داشته باشن.

در واقع بیت کوین اطلاعات محرمانه‌ای داره که این به معنی نبود هویت واقعی افراد در سیستمه. در عوض وقتی کاربری تراکنش عمومی انجام میده، کد منحصر به فرد به نام “کلید عمومی” روی بلاکچین ثبت میشه. 

  • تراکنش‌های امن

به محض اینکه تراکنشی ثبت میشه، درستی آن باید از طریق شبکه بلاکچین تایید بشه. هزاران یا میلیون‌ها کامپیوتر مبتنی بر بلاک چین (blockchain) می‌تونند صحت خرید رو تایید کنند. بعد از اینکه رایانه تراکنش رو تایید کرد، به شکل بلوک به بلاکچین اضافه میشه. هر بلوک روی بلاکچین هش منحصر به فرد خودش رو داره و با هش بلوک قبلی هماهنگه. 

وقتی اطلاعات موجود در یک بلوک به هر طریقی ویرایش میشه، کد هش آن بلوک تغییر می‌کنه. اما کد هش موجود در بلوک بعدی تغییر نمی‌کنه. این اختلاف باعث میشه بدون اطلاع قبلی اطلاعات مربوط به بلاکچین تغییری نکنه. 

  • فناوری شفاف

حتی اگه اطلاعات شخصی در مورد بلاکچین خصوصی باقی بمونه، این فناوری تقریبا همیشه منبع بازه. این یعنی کاربران در شبکه بلاکچین می‌تونند کد رو به دلخواه خود تغییر بدن، به شرطی که اکثر قدرت محاسباتی شبکه رو پشتیبان خود داشته باشند. 

همچنین نگهداری اطلاعات در منبع باز بلاکچین، دستکاری در داده‌ها رو بسیار دشوارتر می‌کنه. به عنوان مثال، با وجود میلیون‌ها رایانه در هر زمان در شبکه بلاکچین، بعیده کسی بتونه بدون توجه به آن تغییر ایجاد کنه. 

معایب:

درسته که در بلاکچین مزایای زیادی وجود داره اما برای پذیرفتن اون نمی‌تونیم معایبش رو نادیده بگیریم و چالش‌هاشو بررسی نکنیم. علاوه بر چالش‌های فنی، که در واقع چالش‌های اساسی که باید درنظر بگیریم مربوط به حوزه سیاسی و نظارتی میشه. در بیشتر موارد طراحی نرم‌افزار سفارشی و برنامه‌نویسی پشت پرده برای ادغام بلاک چین (blockchain) در شبکه‌های تجاری فعلی، لازمه. 

در ادامه به برخی از این چالش‌ها که برای پذیرفتن این فناوری لازمه رو توضیح خواهم داد.

  • هزینه فناوری

سیستم “اثبات کار” که بیت کوین برای تایید تراکنش استفاده می‌کنه، مقادیر زیادی انرژی محاسباتی رو مصرف می‌کنه. هزینه‌ی استخراج رمزارز به نسبت برق مصرفی بسیار زیاده. علی‌رغم هزینه‌ی استخراج بیت کوین، کاربران برای تایید معاملات در بلاکچین، همچنان هزینه‌های برق خود را بالا می‌برند. وقتی ماینرها بلوک زنجیره بیت کوین رو اضافه می‌کنه، مقداری بیت کوین به عنوان پاداش می‌گیره تا وقت و انرژی که ماینرها میگذارن براشون بصرفه.

  • ناکارآمدی سرعت

بیت کوین یک مطالعه موردی مناسب برای ناکارآمدی‌های احتمالی بلاکچینه. سیستم اثبات کار بیت کوین حدود 10 دقیقه طول می‌کشه که یک بلوک جدید به بلاکچین اضافه کنه. با این احتساب، تخمین زده میشه که شبکه بلاکچین در هر ثانیه تنها 7 معامله رو می‌تونه کنترل کنه. گرچه رمزارزهای دیگه مثل اتریوم بهتر از بیت کوین عمل می‌کنند اما توسط بلاکچین محدود شده‌اند. 

  • فعالیت غیر قانونی

از اونجایی که بلاکچین هویت واقعی کاربران رو به دلیل هک و حریم خصوصی حفظ می‌کنه، امکان تجارت و فعالیت غیر قانونی در شبکه بلاک چین (blockchain) رو فراهم می‌کنه. 

  • نگرانی‌های بانک مرکزی

چندین بانک مرکزی از جمله فدرال رزرو، بانک کانادا، و بانک انگلستان تحقیق در مورد رمزارزها رو آغاز کرد. در مقاله ژوئن 2020، بانک فدرال رزرو فیلادلفیا اومده که با ایجاد ارز دیجیتال بانک مرکزی CBDC فدرال رزرو رو در رقابت مستقیم با بانک‌های خصوصی قرار میده.

علاوه بر نقش بالقوه خود در از بین بردن وجوه نقد، CBDC به بانک مرکزی این امکان رو میده تا با رقابت با موسسات مالی خصوصی برای سپرده‌گذاری در واسطه‌گری گسترده شرکت کنند. به عبارت دیگه، CBDC به این معنیست که مشتریان می‌تونند مستقیما یک حساب بانکی در بانک مرکزی داشته باشند. 

  • حساسیت به هک

رمزارزهای جدید و شبکه بلاک چین (blockchain) در معرض حمله 51 درصدی هستند. این حملات به دلیل قدرت محاسباتی مورد نیاز برای به دست‌آوردن کنترل اکثریت شبکه بلاکچین بسیار دشواره، اما جوزف بونو، محقق علوم کامپیوتر NYU گفت که این ممکنه تغییر کنه. در سال 2017، بونو مقاله‌ای رو ارائه داد که تخمین میزنه حمله 51 درصدی احتمالا افزایش پیدا کنه. زیرا هکرها به جای خرید تمام تجهیزات، می‌تونند به سادگی قدرت محاسباتی رو اجاره کنند. 


برخی از کابردهای بلاک چین (blockchain)  در حوزه‌های مختلف


 

بلاک چین 1

در ارزهای دیجیتال

با توجه به رشد ناگهانی بیت کوین و بازار ارزهای دیجیتال، باعث شد واژه بلاکچین بیشتر به گوش برسه. از ارزهای دیجیتال می‌توان برای انتقال سریع، امن و کم هزینه در سراسر جهان استفاده کرد. این در حالیست که سرویس‌های مالی گوناگونی از جمله PayPal که تراکنش‌های بین المللی رو انجام میده پیشرو بوده است. اما مشکلی که پی پال داره اینه که کارمزدهای زیادی در ازای هر تراکنش می‌گیره. بقیه روشها هم یا وقت‌گیر هستند یا با محدودیت‌های زیادی مواجه‌اند.

این محدودیت‌ها میتونه مکانی باشه یا مقدار ماکسیمم وجه انتقالی باشه. اما در ارزهای دیجیتال تا کنون اینطور نبوده. کارمزدها خیلی کمتره و هیچ محدودیتی برای انتقال وجه در مکان‌های مختلف وجود نداره. همه اینها رو هم سیستمی به نام بلاکچین حمایت می‌کنه. پس نه تنها به دلیل امنیت بیشتر این سیستم بلکه سرعت بخشیدن در انتقال وجه هم می‌تونه گزینه‌ی خوبی باشه تا بلاکچین فراگیر بشه.

در قراردادهای هوشمند

برای اولین بار اتریوم قراردهای هوشمند رو ارائه داد. قرارداد هوشمند یا (Smart Contracts)، قراردادی قابل برنامه ریزیست که بر بستر بلاکچین قرار می‌گیره تا وقتی که تعهدات درج‌شده در اون توسط طرفین معامله اجرا بشه. پس از اجرای تعهدات، سیستم به طور خودکار شروع به کار می‌کنه. اولا که این قراردادها مثل بقیه اطلاعات ثبت‌شده روی بلاکچین غیر قابل حذف‌شدن هستند. مثلا ازین نوع قراردادها میشه برای اجاره خونه استفاده کرد. در یک تاریخ مشخص و ماهانه یا هر طور که در قرارداد قید شده،  وجه پرداخت میشه و به کیف پول مالک واریز میشه. با استفاده از قراردادهای هوشمند دیگه نیازی به واسطه برای معامله‌تون ندارید.

بلاک چین در حسابداری

در کل باید بگم که بلاکچین از همین حسابداری نشات گرفته و یکی از بهترین کاربردهای بلاکچین نیز در همین حوزه است. حسابرسی در بلاکچین با امنیت بیشتری انجام میشه و همه سوابق ثبت میشن و امکان سرقت یا هر گونه جرمی تقریبا غیر ممکن میشه. امکان خطای انسانی از بین میره چرا که تراکنش‌ها در بلاکچین انجام میشه.

بلاک چین در پزشکی

اگر سیستم پزشکی روزی بر بستر بلاکچین باشه عالی میشه چرا که امکان دستکاری سوابق بیماری کاملا از بین میره. پزشکان و مدیران بیمارستان‌ها می‌تونن با استفاده از این فناوری، پرونده‌ای از سوابق بیماران رو با امنیت بالا ذخیره کنن و اون رو در صورت لزوم در اختیار بیمارستان‌های دیگه، مراکز درمانی و حتی مراجع قضایی قرار بدهند.

در آموزش

من که خیلی علاقه دارم سیستم آموزشی کلا بر بستر بلاک چین باشه. موسسات آموزشی، مدارس و دانشگاه‌ها می‌تونن از بلاکچین برای ذخیره‌سازی داده‌های مربوط به آزمون‌های ارزیابی، ارائه مدرک و گواهی تحصیلی، انتقال دانشجو و همچنین تبادل علم و تکنولوژی استفاده کنند.

در ثبت املاک

همینطور که می‌دونید اطلاعات ثبت‌شده در بلاکچین بسیار شفافه و در معرض دید همه اعضا قرار می‌گیره. ازونجایی که املاک جزء صنفی است که خیلی کلاهبرداری توش زیاده، میشه از این فناوری هم برای جلوگیری از تخلفات اینگونه و هم برای فرایند ثبت املاک با هزینه کمتر استفاده کرد. تا الان هم چند کشور مثل روسیه و گرجستان از بلاکچین برای ثبت املاک اقدام کرده‌اند.


چکیده‌ای از کاربرد بلاک چین (blockchain) در حوزه‌های مختلف


  • سیستم بانکداری و مالی
  • امنیت غذایی
  • زنجیره تامین
  • عمده فروشی
  • اتومبیل‌ها
  • سرویس‌های دولتی
  • درمانی
  • بیمه
  • انرژی
  • املاک
  • معاملات بین المللی
  • ورزش

‌همینطوری پیش بریم قطعا میشه متوجه شد که بلاک چین می‌تونه همه جا و در تمام حوزه‌های کاری و صنعتی بهمون کمک کنه. نظر شما چیه؟ شما فکر میکنید کاربرد دیگه‌ای برای بلاک چین هست؟ (قطعا همینطوره)! پس منتظر نظرات و دیدگاه‌های شما هستیم.

ویکیپدیا : whatisblockchain 

 

اشتراک گذاری:
مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید